Projekti eksploron dimensionet transnacionale të trashëgimisë, duke parë se si komunitetet diasporike postkoloniale ruajnë, interpretojnë, ndajnë dhe transformojnë trashëgiminë e tyre kulturore përmes kohës dhe hapësirës. Në webinar, fokusi ishte në trashëgiminë kulturore, kujtesën dhe identitetin midis pasardhësve të punëtorëve të girmitiya me kontratë në të gjithë diasporën.
Më poshtë janë fragmente nga një Forum i Liderëve të Mendimit i Qendrës Kulturore Indo-Karaibe (ICC) (26/10/2025). Programi ZOOM u kryesua nga Shakira Mohommed dhe u moderua nga Shalima Mohammed, të dyja nga Trinidad. Në program pati (5) folës. Tema ishte "Kultura, Trashëgimia dhe Identiteti në Diasporën Girmitya".
Shikoni regjistrimin e pamontuar të programit:
ARI GAUTIER tha: “Një brez i ri girmitya njerëzit diasporikë [të lidhur me kontratë] po e rimarrin paraitraditë. Ata udhëtojnë në Indi, veçanërisht në Indinë Jugore, për të mësuar se si të luajnë dhe të krijojnë paraiKur kthehen, ata e sjellin këtë njohuri me vete. Gjatë 10 deri në 15 viteve të fundit, ka pasur një rilindje të re të parai muzikë në Mauritius, ku ajo përsëri interpretohet në tempuj dhe në ceremoni të ndryshme. Trashëgimia kulturore që girmityas të bartura me vete janë transformuar dhe kreolizuar me kalimin e kohës. Rolet muzikore dhe kulturore të vendosura në të gjithë diasporën tamile janë bashkuar me format kreole. Përveç Maloyas, parai vazhdon të kontribuojë më shumë në kontekstet rituale dhe fetare sesa në muzikën kryesore ose regjistrimet komerciale. Ky hibridizim tregon se si komunitetet tamile përtej oqeanit kanë ruajtur ritmet stërgjyshore të parai ndërkohë që krijojnë njëkohësisht gjuhë të reja muzikore diasporike të rrënjosura në solidaritetin ndërkulturor.”
PROFESOR 'CHATS' DEVROOP tha: “Ekzistojnë gjashtë mësime kyçe për të kuptuar muzikën e diasporës dhe mbijetesën kulturore. 1. Muzika si jetë kulturore. Muzika ruan gjuhën, kulturën, fenë dhe identitetin kolektiv kur lidhjet e tjera ndërpriten. Nuk është vetëm argëtim; është mbijetesë. 2. Kreativiteti nën kufizim. Kufizimet e rënda mund të nxisin kreativitet dhe inovacion të jashtëzakonshëm kur komunitetet janë të vendosura të mbijetojnë; kufizimi bëhet katalizator për kreativitet. 3. Përshtatja si inovacion. Hibriditeti pasqyron realitetin dhe bëhet një forcë, jo një dobësi. Muzika hibride që doli nuk ishte inferiore ndaj muzikës së pastër indiane. Ishte diçka e vlefshme në vetvete. 4. Hapësira komunitare është thelbësore. Hapësirat fizike dhe shoqërore ku traditat mund të praktikohen dhe transmetohen janë thelbësore. Pa hapësira të tilla, ruajtja bëhet pothuajse e pamundur. 5. Përqendrimi i përvojave të jetuara. Zërat e praktikuesve kanë më shumë rëndësi. Analiza akademike duhet të bazohet në përvojat e jetuara. Dëgjoni ata që i bartën traditat. 6. Trashëgimia është e gjallë. Tradita duhet të evoluojë për të mbijetuar. Ruajtja kulturore nuk do të thotë ngrirja e saj në kohë; do të thotë evolucion i vetëdijshëm me mbështetjen e komunitetit.
DR VISHNU BISRAM tha: “Rezistenca, kreativiteti dhe përshtatshmëria kanë çuar në ruajtjen kulturore dhe vazhdimësinë e kulturës indiane jo vetëm në Gujanë, por edhe në Trinidad dhe Suriname dhe kryesisht në diasporë. Në përgjithësi, njerëzit e mendojnë kulturën si këngë, vallëzim dhe muzikë, por kultura është më shumë se kaq. Është një mënyrë e plotë jetese e një grupi njerëzish. Ajo përfshin zakonet e tyre, traditat e tyre, veshjet, muzikën, gjuhën, këngët, ushqimin, artet, dekorimet, arkitekturën, mënyrën se si luten, shtëpitë e tyre, vendet e tyre të adhurimit dhe besimet, ritualet e tyre, praktikat e tyre, blerjet, meloditë, festimet, duke përfshirë festivale të tilla si Bajrami, Phagwa, Diwali, mjedisin e riteve të kalimit dhe përvjetorëve, artefaktet, rrjetet bamirëse, ndër aspekte të tjera të jetës. Këto aspekte të ndryshme të jetës janë një dëshmi e angazhimit të komunitetit indian për të ruajtur identitetin dhe rrënjët e tyre.”
PROFESOR PETER MANUEL tha: “Fokusi im i studimit ka qenë në format tradicionale muzikore dhe se si ato kanë evoluar në diasporë, të ngjashme me muzikën klasike lokale të Trinidadit ose me baterinë tassa, të cilat përziejnë ndikimet e vjetra dhe të reja në stile bashkëkohore të gjalla. Kam udhëtuar në rajonin Bhojpuri në Indi për të gjurmuar rrënjët e këtyre traditave dhe për të kuptuar se çfarë është ruajtur, transformuar ose kreolizuar në diasporë. Në rastin e Surinamit, lidhjet e saj më të ngushta kulturore dhe gjeografike janë me Gujanën dhe Trinidadin, vende që ndajnë aspekte të asaj që unë e përshkruaj si 'kultura të izoluara të diasporës', të formuara nga fundi i periudhës së kontratës.”
Dr. JASWINA ELAHI tha. “Nuk do të thoja se këngët tradicionale hindi po zhduken. Të rinjtë tërhiqen nga muzika chutney dhe mix, veçanërisht me ndikimin në rritje të stileve muzikore trinidadiane. Për shembull, bhaitak gana – dikur një formë shumë tradicionale – është ndikuar shumë nga muzika chutney. Edhe pse disa të rinj ende mund të këndojnë në Bhojpuri ose dialekte të tjera, shumë preferojnë anglishten ose kreolën trinidadiane, gjë që ka kontribuar në rënien e muzikës tradicionale. bhaitak ganaNë të njëjtën kohë, ka një lloj ringjalljeje të ‘muzikës sonë’, megjithëse ajo ka ndryshuar ndjeshëm nën ndikimet e diasporës.”
Lini një koment